Ik blijf opruimen. Zonder Marie Kondo. Naar eigen inzicht.
Ben in 2016 begonnen. Heb er al vier blogs over geschreven.
Het belangrijkst is ontspullen, minderen dus. Recyclen. Past in de mindset van nu. Tegelijkertijd ordenen.
Van ontspullen is pas echt sprake als er méér uitgaat dan binnenkomt. Een “handelsoverschot“: export groter dan import.
Ik heb onlangs ook foto’s en dia’s opgeruimd. Als ergens de Wet van Sturgeon opging dan was het hierbij. Ruim 90% was overbodig, kon weg.
Boeken en tijdschriften
Ik beschreef hoe ik tijdschriften en boeken reduceerde. In aantal en in omvang.
Hoe ik uit Folio Magazine de belangrijkste artikelen haalde. Hoe ik ook boeken fileerde om het volume te verminderen.
Hoe ik mijn schrijf- en redactieboeken aan het toenmalige NUV aanbood, compleet met een plan voor het opzetten van een ‘learning center’. Helaas dat is er niet van gekomen. Waarom eigenlijk niet? Het is nog steeds een goed plan. Nu kan het niet meer, het NUV bestaat niet meer. Het is nu de Mediafederatie.
Ik besprak ook een psychologische rem die het opruimen in de weg staat, het ‘endowment effect’.
Klare taal blijft een heet hangijzer. ‘t Gesprek tussen overheid en volk blijft moeilijk. Nog steeds worden wollige folders en brieven waar maar een halve hond iets van begrijpt naar burgers gestuurd. Ondanks jarenlang geprobeer om daar verandering in te brengen.
“Apocalypse Magazine” wordt “Apocalyps Nu!”. De doelgroep wordt breder. Ik volg de suggestie van Jan Ligthart. De formule wordt ook breder en de urgentie wordt groter.