Op Nieuwsdieet, mijd het nieuws

Geen nieuws, goed nieuws

Onlangs kwam het boek van Rolf Dobelli uit: “Het Nieuwsdieet. Omgaan met de overload aan informatie “. Dobelli is een van mijn lievelingsauteurs. De Engelse versie kwam een week later uit: “Stop reading the news. A manifesto for a happier, calmer and wiser life”.
Aanraders, die boeken.

Bestseller
Het boek is in feite de uitwerking van één hoofdstuk uit zijn in 2013 verschenen boek “The Art of Thinking Clearly”. Een bestseller. Dat hoofdstuk verwoordde toen al zijn overtuiging: “Why You Shouldn’t Read the News”.

Information Anxiety
Eigenlijk borduurt Dobelli voort op het boek uit 1989 van Richard Saul WurmanInformation Anxiety”, dat de ondertitel had: “The breakthrough book which explains why the informatioin explosion has backfired, leaving us inundated with facts but starved for understanding”.

Begrip cruciaal
Het begrijpen van de complexe wereld. Daar gaat het om. Niet om de feiten
Wurman en Dobelli zijn het daarover eens.

Gestopt met het nieuws
Dobelli legt uit waarom hij gestopt is met het “consumeren van nieuws”.
Dat doet hij aan de hand van een groot aantal argumenten, waaronder:
* Nieuws is tijdverspilling
* Nieuws bevestigt onze misvattingen
* Nieuws versterkt de ‘hindsight bias’ en de ‘availability bias
* Nieuws belemmert het denken
* Nieuws stimuleert het terrorisme
* Nieuws verstoort onze gemoedsrust
Zijn argumenten bevatten kernbegrippen, die hij ondermeer ontleende aan de concepten van de gedragseconoom Daniel Kahneman.

Vroegere blog
Ik heb twee jaar geleden over dit onderwerp ook een blog geschreven onder de titel: “Genoeg van het Nieuws”.
In die tijd bleek dat een toenemend aantal mensen het nieuws en de nieuwsmedia mijdde. Hoe sterk was die trend en wat was de oorzaak?
Costera Meijer van de VU Amsterdam onderzocht dat in 26 landen, samen met een collega van Oxford University. Was het een bedreigende ontwikkeling en zou het een aanpassing van de redactieformules van nieuwsmedia noodzakelijk maken?

Verklaring
De verklaring van Meijer: bedreigde wezens kiezen voor vlucht- of tot vechtgedrag. Het is de bedreigende verpakking van het nieuws, de feiten en de commentaren die tot het mijdingsgedrag leiden. (Slecht) nieuws schept onrust en kan daardoor tot depressiviteit leiden. Of, de mijders willen afstand nemen om niet mee te doen aan de hypes in de media. De “nieuwsmijders” zijn in ieder geval wars van negatieve verhalen.

Negatieve energie
Marjon Bolwijn schreef er een artikel over in de Volkskrant van 23 februari 2017. Zij interviewde drie “nieuwsmijders”. Hun gemeenschappelijke klacht was inderdaad dat ze er depressief van werden. Bovendien: wat schiet je er mee op, al die “on-tijdingen”. Ze hadden geen zin meer energie te verspillen aan al dat nieuws en die meningen “omdat je er naar van wordt”.

Koren op de molen van Dobelli.
Dobelli zegde zijn kranten en tijdschriften op, vermeed tv en radio en gooide de nieuws apps van zijn iPhone af. Dat was even moeilijk, maar zijn beloning was, na een paar jaar: helderder denken, waardevollere inzichten, betere beslissingen en veel meer beschikbare tijd. En het belangrijkste, hij had niets belangrijks gemist. Daar  was hij aanvankelijk toch wel bang voor (‘Fear of Missing Out’, FOMO).
Hij besluit zijn betoog met de aansporing: ”Kick the habit – completely. Instead, read long background articles and books. Yes, nothing beats books for understanding the world”.

Edwin Kisman

 

Print Friendly, PDF & Email

De kwaliteitsdraaimolen

De Vitruviusman van da Vinci

Het maken van een goed blad kost geld. Het overeind houden ervan ook. Zeker in tijden van concurrentie tussen print en online. Veel “fysieke” bladen trekken commercieel aan het kortste eind. Oplages krimpen. Doorgaans is het antwoord daarop: kosten verlagen. Snijden in redactionele budgetten. Redacties afslanken tot “rompredacties”, terzijde gestaan door free-lancers, al dan niet redelijk betaald.
Zo wordt de neerwaartse spiraal ingezet, die eindigt met het overlijden van het blad of verkoop aan een handige zakenman, die minder affiniteit heeft met het uitgeven dan met euro’s, die er het laatste sap weet uit te persen.

 

Anders
Kan het anders?
Zeker. Door kwaliteit te bieden. Kwaliteit en uniciteit die door de lezers en adverteerders als zodanig wordt ervaren.
Daarvoor heb je een redactioneel budget nodig dat voldoende is om je doelstelling te bereiken. Geld dat je als blad zelf moet verdienen.

Meer lezenDe kwaliteitsdraaimolen

Print Friendly, PDF & Email

Stress? Een vol hoofd? Hoe maak je 't leeg ?

Propvol geheugen.

Stress kost economie bijna 3 miljard”, de kop op een bericht in de Volkskrant van 12 november. TNO en het CBS hebben dat berekend. Werkstress is de oorzaak van ruim eenderde van het ziekteverzuim. Wat zijn oorzaken van stress, naast sociodigitale druk,  en wat kan je er aan doen?

Moet je veel onthouden? Loopt op een gegeven moment je hoofd (te) vol? Ontsnappen acties aan je aandacht? Sta je onder druk, ben je “gestressed”? Gewoon minder hooi op je vork nemen! Niet mogelijk?

OK, dan moet je een extern geheugen inschakelen. Je aandachtspunten daarheen verplaatsen. Exporteren naar papier, naar je computer, naar de ‘cloud’. “Hik spik spouw. Ik geef de hik aan jou”.
Jij bent er vanaf als je je gedachte ook helemaal los laat. Dumpen in de “trash”.
Uit je volle hoofd zetten en helemaal vertrouwen op dat externe geheugen, dat je op elk moment kan raadplegen. Ziezo, weer ruimte in je hoofd. Zorgen, zeurende gedachten zijn ook notoire bezetters van  geheugenruimte. Is iets gebeurd en kan je er niets meer aan doen, hup de ” trash” in. Niet langer over zeiken. Je hoofd leegmaken, “brainpurge“.

 

Meer lezenStress? Een vol hoofd? Hoe maak je ’t leeg ?

Print Friendly, PDF & Email