De Volkskrant digitaliseert (3)

Volkskrant
Vier maanden te vroeg?

De Volkskrant is begin mei met digitale vernieuwingen gekomen. Met een digitale Editie voor de ‘tablet’ en een aparte app voor de ‘smartphone’. De digitale replica van de papieren krant bleef bestaan. De website werd vernieuwd.
Ik schreef daarover op 9 mei de blog “De Volkskrant: Im Westen etwas Neues“.

Eind mei nam ik de stand van het vernieuwingsproces op. Er ontbrak toen nog ’t een en ander aan. Jean-Pierre Geelen de ombudsman van de Volkskrant haalde op 19 mei een lezer aan die zich als volgt beklaagde:”.. alsof je een auto koopt en de banden pas een paar weken later krijgt”. Geelen steekt een hand in eigen boezem. Ik schreef erover in mijn blog “Innovaties Volkskrant te vroeg gelanceerd. Een ‘user experience.

Hoe is de stand nu?
We zijn drie maanden later. Hoe is de stand nu? Al een zoekfunctie en een bladwijzer in de VK Editie? Ik kan ‘m niet vinden. De banden zijn nog steeds niet geleverd! Ik laat hierover graag Philippe Remarque aan het woord in zijn “De week van de hoofdredacteur” in de Volkskrant van 4 augustus jl.

“ Zoekfunctie!
Van tevoren had ik ook niet bedacht dat ik midden in de zomer blij zou worden van de mededeling door de programmeurs dat de meer-knoppen onder secties en de zoekfunctie nu ook in de Android- en iOS-app zitten. Toch gaat het zo bij onze nieuwe site en apps, deze lente gelanceerd. Bekend verhaal: je maakt mooie volledige ontwerpen, maar het kost altijd meer tijd en menskracht dan ingeschat.”

Het ƒD wel?
Ik ben benieuwd of het ƒD alles op orde heeft als het op 10 september met z’n vernieuwing komt. Lees hierover “ Het digitale-krantenseizoen weer geopend.
Het ƒD gaat niet over één nacht ijs. Eén jaar voorbereiding!
Degelijk. Dat moet lukken.

Edwin Kisman

Print Friendly, PDF & Email

Freelancers worden onderbetaald
biedt certificering de oplossing?

NLFQ gecertificeerde freelancer beter betaald?Freelancers in de communicatiebranche worden onderbetaald. Ook, nu de Nederlandse economie aantrekt.
Wilbert van der Heijden , die zich sterk maakt voor de belangen van freelancers, een lofwaardig streven, stelt dit fenomeen aan de orde in een column in Nederlands Media Nieuws.
Hij geeft daar een voorbeeld van.
“ Het gemiddelde ZZP-tarief blijft al jaren steken op 43 euro per uur waar ze in 2014 nog 54 euro verdienden. Het is gebleken dat vooral de socialmediaspecialist ook dit jaar, evenals de tekstschrijver en vertaler, nog steeds mínder verdient in plaats van méér.”

De oplossing?
Hij ziet de oplossing in de NLQF certificering die er aan gaat komen.
“Alle hoop is gevestigd op het nieuwe register voor professionals in de communicatiebranche. Dat register legt professionals langs de NLQF-meetlat, die aan de Europese eisen voldoet. De NLQF-certificering geldt per januari 2019 voor alle opleidingen in alle branches. Dus ook de communicatiebranche. De in dit nieuwe register opgenomen professionals zijn door hun aantoonbare kennis, opleidingen, praktijk- en levenservaring dus bewezen deskundig. Dan ligt er een basis waarna we een beroep op freelancers kunnen doen om elkaar binnen het communicatievak niet langer kapot te concurreren”.

Betere betaling?
Hierbij zijn enkele kanttekeningen te plaatsten.
Ten eerste: zullen freelancers beter betaald krijgen zodra ze NLQF gecertificeerd zijn?
Worden freelancers niet eerder beoordeeld op hun portfolio (hun ‘rugzakje‘), anders dan vaste dienstverbanders? Is dàt niet de belangrijkste bewezen maat voor hun deskundigheid?

Tarief
Bovendien, het uurtarief wordt vaak in onderhandeling bepaald door de opdrachtgever en de freelancer, in die zin, dat als de opdrachtgever elders goedkoper terecht kan, voor de zelfde deskundigheid, hij voor die goedkopere optie zou kunnen kiezen. Tenzij tarieven dwingend worden voorgeschreven. En zelfs dan.

Concurrentie
‘n Bijkomend praktisch probleem kan zijn dat het aanbod van communicatiefreelancers groter is dan de vraag. Dat leidt tot concurrentie en een daling van de tarieven. Het marktmechanisme.

Is daar wat aan te doen?

Eric Ravestijn en Edwin Kisman

Links

Wilbert van der Heijden column

NLFQ

NLFQ voor werkgevers

Print Friendly, PDF & Email

Courtspeak?
Denk als een rechter

De inkt van mijn blog over ‘Bankspeak’ was, bij wijze van spreken, nog nat toen ik een column las van John van den Heuvel in de Telegraaf van donderdag 26 april over een pleidooi van de strafpleiter Inez Weski. De kop: “Waarom is Weski zo warrig?”.

Volgens de rechters is haar pleidooi door het ‘zeer wijdlopige en grammaticaal niet kloppende taalgebruik’ niet te volgen. ‘Het is lastig gebleken de structuur in het betoog te ontdekken’ aldus het vonnis. De langste zin in de pleitnota telt 400 woorden!

Complicerend is verder dat dezelfde argumenten vaak onder verschillende hoofdstukken terugkomen en dat vele citaten en voetnoten zijn toegevoegd, zonder dat steeds duidelijk is wat daarmee wordt beoogd” aldus de rechters.

Deze kritiek komt duidelijk het pleidooi niet ten goede. Arme cliënt Naoufel F. die 18 jaar kreeg.
Volgende keer de pleitnota maar door de U-Read van Suzanne Kleijn halen.
Wordt de nota meteen van 197 pagina’s teruggebracht tot een behapbare omvang van 40. Een Kleine Weski.
Vooraf nog een ‘executive summary’ van één pagina en iedere rechter kan het weer volgen.
Ik stuur Paul Romer wel even een Whatsapp hierover.

EK

Zie ook de volgende links
Vonnis rechtbank in Crimesite.nl
Paul Romer, Bankspeak en U-Read
De Kleine Piketty

Print Friendly, PDF & Email