Lezersreacties in de ban

LezersreactiesIn een artikel in de NRC van 20 februari “Weg met die rotzooi onder online artikelen” beschrijft Peter Zantingh hoe in content media, de tegenpool van sociale media, de een na de ander de reacties van lezers op artikelen onmogelijk maakt. Het reageren laten ze graag over aan de sociale media. Daar is ruimte voor emotie, de content media willen ratio. Zinvolle bijdragen op hun artikelen.
Drie weken later kwam Laurens Verhage in Sir Edmund (Volkskrant 11 maart) met een soortgelijk verhaal “Eigenwijsheid van de massa”.

Einde oefening
Er zijn een groot aantal kranten, tijdschriften, nieuwssites, persbureaus, radio en tv stations die lezersreacties al hebben uitgesloten. De Volkskrant stopte in 2011 met zijn lezersblog. Verder verdween de afgelopen drie jaar de mogelijkheid om te reageren op websites van kranten (The Telegraph, Süddeutsche Zeitung, The Chicago Sun-Times, Toronto Star, NRC), van tijdschriften (Popular Science, The Week), van persbureaus (Bloomberg, Reuters), van radio- en tv-netwerken (CNN, NPR) en van nieuwssites (Vice, The Daily Beast)

Gehoord worden, een illusie
Zantingh: “Internet begon ooit als de belofte van een nieuwe verstandhouding tussen media en publiek. Iedereen zou kunnen bijdragen en iedereen zou gehoord worden, was het idee. Dat is grotendeels een desillusie gebleken.”

Vanuit een donkere grot
Schelden grotWat is de oorzaak van deze trend? De invasie van de “trollen” vanuit de sociale media. Trollen zijn personen die anoniem schelden vanuit donkere grotten. Zij proberen op agressieve toon door provocatie mensen op de kast te jagen.
Je kan natuurlijk proberen door intensief te modereren de provocatie uit te filteren, maar dat kost veel tijd, veel mensen en veel geld. En die marge zit er bij de meeste media niet in.

De nieuwssite Vice merkt op „Te vaak ontsporen discussies in een racistische, een misogyne maalstroom waarbij de meest beledigende en domste meningen bovenaan komen en de redelijke antwoorden verdrinken in al het geweld”

Gevaar voor de wetenschap
Popular Science, in 2013 een van de eerste grote titels die reacties uitschakelde, ging nog iets verder: het beschouwde de reacties als een gevaar voor hun werk.
„Reageerders beïnvloeden de publieke opinie, de publieke opinie beïnvloedt het publieke beleid, het publieke beleid beïnvloedt hoe en welk onderzoek gefinancierd wordt – dan begin je te begrijpen waarom we ons gedwongen voelden de ‘uit’-knop te zoeken.”

Streng zijn
De conclusie lijkt te zijn: als je lezers online wil laten reageren, wees dan héél streng en toegewijd, of doe het helemaal niet. Maar lang niet ieder medium heeft het geld, de mankracht en de ambitie om strak te modereren.

Het modereren robotiseren
Laurens Verhage komt  met enkele aanvullende opmerkingen. Zoals het feit dat ’t bij de Correspondent en bij Wikipedia wel goed gaat. Hoe kan dat? Deze beperken de reactiemogelijkheid tot leden (Correspondent) of tot de hechte gemeenschap van “wikipedianen “ die de vinger aan de pols houdt en ongewenste inbraken meteen weer terugdraait.
Ook wordt er al geëxperimenteerd met algoritmen die zelfstandig zuiveringsacties uitvoeren zoals de New York Times met haar programma “Perspective” en Jigsaw, een lid van de Alphabet Inc. familie, waaronder ook Google valt, die scheldpartijen gerobotiseerd verwijdert.

Deze ontwikkelingen gaan sneller dan je verwacht.
Zoals ook de robotisering van de journalistiek sneller gaat dan we voor mogelijk houden.

Edwin Kisman

Print Friendly