Beslissen en kiezen,
’n teerling werpen?

2016 TeerlingLaten we het beslissen over aan een dobbelsteen? Werpen we een teerling?

Zal Advocatenblad op die manier zijn overgegaan van Sdu naar Boom, en het Rijssens Nieuwsblad en het Hellendoorns Nieuwsblad van BDU naar De Persgroep?

Vast niet. Ze pasten niet meer in het pakket van de ene en wel in dat van de andere. Logisch toch? Een verschil in overhead, die een kwakkelende exploitatie net boven water kan trekken. Een nieuw tehuis, nieuw élan en het voornemen er iets moois van te maken. Niet onbelangrijke verschillen. Frisse moed.

Lees verder

Scriptie schrijven volgens Umberto Eco

1977_Umberto EcoUmberto Eco overleed op vrijdag 19 februari op 84 jarige leeftijd. In de necrologieën die wereldwijd verschenen worden de zeven vaak lijvige romans die hij schreef en een aantal essays opgesomd, waarvan de bekendste zijn: De Naam van de Roos (1980) en  De Slinger van Foucault (1988).

Minder bekend is waarschijnlijk zijn ‘how to do’ boek  “Hoe schrijf ik een scriptie “(zonder vraagteken ) uit zijn pre-roman tijd (1977). Umberto Eco verwierf in Italië grote bekendheid met deze handleiding. Ik ben de gelukkige bezitter van een exemplaar, in het Nederlands uitgegeven door Bert Bakker (1992).

Tijd voor een herdruk?

Verder schreef hij: Wat Spiegels Betreft (1985), Europa en de Volmaakte Taal (1993), Het Eiland van de Vorige Dag en Zes Wandelingen door Fictieve Bossen (1994), Over Literatuur (2002), De Geschiedenis van de Schoonheid (2004), De Geschiedenis van de Lelijkheid en De Betovering van Lijsten (2007), De Begraafplaats van Praag (2010), De Geschiedenis van Imaginaire Landen en Plaatsen (2013) en Het Nulnummer (2015).

Edwin Kisman

Overbodige functies in de uitgeverij

ExitIn mijn vorige blog heb ik de toekomst van de uitgeverij verkend, tot 2042.
Ik vroeg met toen af hoe je op de ontwikkelingen had kunnen anticiperen.
Laten we eens naar het verleden kijken, hoewel gebeurtenissen uit het verleden geen garantie zijn voor zicht op de toekomst.

Lees verder

Twitter bestaat binnenkort niet meer

2029 Twitter ExitHet ging vanaf 2016 al niet goed meer, maar drie jaar later was het uit en over.
Twitter was niet vet meer. Was niet meer. ‘Spes patriae’ dicteerde de digitale markt.
Nu, dertien jaar later, is Biter de absolute top. 1,6 miljard gebruikers, 10 procent van de wereldbevolking. ‘Mind you’, 10 procent!! In Biter geen woorden meer, uitsluitend emoij’s.
Emocommunicatie, daar draait het nu om.
Niet talig, niet de linker hersenhelft meer, uitsluitend rechts.

Lees verder

Claim ‘systeemmedium’ te zijn

SyteembladIn één van mijn vorige posts (RELX: Elsevier? What’s in a name?) schreef ik over het mogelijk verdwijnen van de naam Elsevier uit Elsevier Weekblad (verder: Elsevier). Inmiddels is Elsevier verkocht aan New Skool Media. De nieuwe eigenaar heeft vier jaar de tijd gekregen van RELX om de naam van het weekblad te wijzigen. Ergens las ik dat RELX eventueel nog eens vier jaar uitstel zou willen verlenen. Raar: als het binnen vier jaar niet lukt om een naam te veranderen, lukt dat binnen acht jaar ook niet, lijkt mij.

Systeembank; systeemwarenhuis

Ten tijde van de bankencrisis in 2008 bezwoeren ‘wijze mannen’ ons dat ABN Amro niet failliet mocht gaan omdat het een ‘systeembank’ is. Zonder zo’n systeembank zou de Nederlandse financiële wereld in elkaar storten; dat moest tot elke prijs worden voorkomen; dat begrepen wij. Systeembank: een briljante vondst waarvan de verblindende schittering de nonsens verhult!

Recent kwam ik het systeemwoord weer tegen, ditmaal rond het faillissement van Vroom & Dreesmann: “V&D is een systeemwarenhuis”, hoorde ik iemand zeggen, dat niet gemist kan worden in het winkelhart van de gemiddelde provinciestad. Goed geprobeerd, maar ‘wij’ laten V&D gewoon failliet gaan; eventueel mag het een doorstart maken. Misschien komt dat omdat we inmiddels weten wat het redden van onze systeembank gekost heeft; jammer voor V&D, en triest voor de mensen die daar werken.

Ik wil hier graag het woord systeemmedium munten, zoals dat heet, en zal uitleggen wat ik daarmee bedoel.

Systeemmedium

Na mijn vorige post over Elsevier, ruimde ik mijn notities en onderliggende documenten op. In het in die post aangehaalde artikel van Haro Kraak in de Volkskrant van 12 december 2015 viel mijn oog op een passage waarin het ‘rechtse’ en liberale karakter van Elsevier werd beschreven. Op dat moment realiseerde ik mij dat het eventueel verdwijnen van Elsevier een gat zou slaan in die rechtse en liberale berichtgeving in ons land. Dat aspect kwam niet aan de orde in mijn eerdere post. Naast Elsevier zijn er weindig andere tijdschriften met een gelijke signatuur. Natuurlijk is er de krant voor het ‘wakkere’ deel van de natie; maar het gaat in dit blog om (vak)tijdschriften. Anderzijds laten mijn rechtse vrienden in het debat geen mogelijkheid onbenut om de publieke omroep als verfoeilijk links bolwerk af te schilderen. Daar kan dus nauwelijks voldoende tegenwicht aan geboden worden.

Elsevier zou zich daarom—in tegenstelling tot ABN Amro en V&D—naar mijn idee wèl mogen hullen met de term ‘systeem’ zoals in systeemmedium. Het vervult een cruciale- en substantiële rol in het ventileren van het rechtse en liberale gedachtegoed. Misschien is dit een waardevolle tip voor hoofdredacteur Arendo Joustra.

Veel redacties van vaktijdschriften claimen ‘onafhankelijk’ te zijn. Dat is mooi en moet vooral zo blijven, maar spreekt in dit communicatietijdperk nauwelijks nog aan. Het magische systeemmedium daarentegen, doet dat wel, vermoed ik. Het mooist is het als u het begrip werkelijk een lading kunt geven. In dat verband bent u spekkoper als uw vaktijdschrift tevens het officiële orgaan is van een in uw branche belangrijke organisatie. Is dat niet het geval dan kunt u mogelijk verwijzen naar uw—bij voorkeur gecertificeerde—oplagecijfers; of naar uw auteurs; of naar de staat van dienst van uw vaktijdschrift: sinds … . ’t Zal niet voor ieder vaktijdschrift werken, maar is op z’n minst het proberen waard: claim systeemmedium voor uw branche te zijn. Succes!